ÇOCUKLUK DÖNEMİ KORKULARI

Korku; çocuklar da görünen ve görünmeyen tehlikeler karşısında gösterdikleri sevgi, öfke, neşe, üzüntü gibi doğal bir tepkidir. Korku; bir nesneye ya da bir kişiye bağlı olarak gelişir. Çocuklar için korku gelişimlerin bir parçasıdır. Korku ani ve beklenmedik bir anda gelişebilir.

Okul öncesi dönem de 4-5 yaşından itibaren soyut düşünme yetenekleri gelişir. Bu yaşlardan itibaren karanlık, bilinmezlik, korku, kötülük daha önce hiç kullanmadıkları kelimeler ağızlarından dökülmeye başlar. Çocuklar bu yaşlarda ölüm, hayalet, din, cinsellik gibi konularla fazla ilgilenmeye başlarlar.

Okulda ya da evde arkadaşları ile konuştukları konular daha çok soyut kavramlar ağırlıklı olmaya başlar ancak bu kavramları fazlaca anlamlandıramadıkları için yani görselleştiremediklerinden bunların etkisinde kalarak özellikle gece rüyalarında korku içinde uyanırlar. Çocuklar televizyon da izledikleri çizgi filmlerden ya da okudukları kitaplardaki kahramanlardan da korku duyabilirler.

Okul öncesi dönemde çocuklar görsel öğrenirler ve izledikleri ya da okudukları kahramanları görsel olarak zihinlerine kodlamaları gerekir böyle olmadığında korku duyabilirler. Okul öncesi dönemde bir diğer korku da anne babadan ayrılma korkusudur. Aynı zamanda anne babadan ayrı kalan çocuk gece korkularını kullanarak anne baba ile daha fazla zaman geçirmeye de çalışabilir. Genelde uyku zamanı geldiğinde uyumamak için ya da geceleri anne babanın yanına gitmek için korkularını kullanırlar.

Anne baba tutumları da çocuğun korku duymasına neden olabilir. Çocuğun yanlış yaptığı bir davranıştan ötürü karanlık bir odada yalnız başına bırakılması çocukta korku gelişmesine neden olabilir. Deprem, sel, gök gürültüsü gibi doğal afetleri yaşayan bir çocukta korkular gelişebilir. Okul öncesi dönem de yaş aralıklarına korkular tablo da belirtildiği gibidir: