Türkçe’nin adını koyduğu ya da koymadığı duygular.
Özlem umar; hasret vazgeçmiştir. Ulaşılmaz olanın bedendeki kalıntısı.
Bedende
göğüste tatlı bir sızı, parmaklarda bilinmeyen titreme, rüyada geri dönen bir yüz, gözün uzakta bir noktaya kayması.
Ne zaman hasret çekeri̇z
geri gelmeyeceğini bildiğin biri, artık olmayan bir ev, kaybedilmiş bir ülke ya da dil, geçmişin tamamlanmamış cümlesi.
Klinik bakış
Hasret, yası tamamlanmamış bir kaybın adıdır. Onunla yaşamak, onu inkâr etmemek demektir.
Ne yapabiliriz
Hasreti yazmak, yazılan acı küçülür. — "Yokluğunu kabul ediyorum." Kabul etmek silmek değil; hasretin yerini açmaktır.
—
Psikologhane
3 dakika okuma · 01 Haz 2026