Türkçe’nin adını koyduğu ya da koymadığı duygular.
Üzüntünün sessiz, uzun, yumuşak hali. Hüzün ağlamaz, gözleri nemli tutar.
Bedende
akşamüstüne yatkın ağırlık, göz pınarlarında nem, sesin hafif boğuklaşması, omuzların yumuşak çöküşü.
Ne zaman hüzünleni̇ri̇z
eski bir şarkı duyduğunda, mevsimin son günü, artık olmayan bir yere bakınca, tanıdık bir kokunun anısında.
Klinik bakış
Hüzün, kederin uzun mesafeye yayılmış hali. Travma değildir, taşınabilen, bazen sevilen bir kayıp.
Ne yapabiliriz
Hüznü kovmak değil, içine almak. — "Şimdi hüzünlüyüm." Bu cümle iyileştirmez, kucaklar.
—
Psikologhane
3 dakika okuma · 01 Haz 2026