Sözlerin arkasındaki psikoloji.

Tanımlayamadığın bir hissin yüze düşmesi. Adı yok, ama var.

Hafif ve nazik bir utancın yüze düşmesi. Ayıp değil, kıymet bilen utanç.

Bedenin akıldan önce verdiği karar. Bilgi yok, sezgi var.

Dış kaynaksız kuruntu; bilinçaltı fısıltı. Düşünce değil, düşünceyi sokan davetsiz misafir.

Kaygının bedende eziyet olarak konuşması. Hareket etmek değil, huzursuzluğun cisimleşmesi.

Sessiz, hafif ve dingin bir üzgünlük. Ne keder, ne hüzün, yumuşak bir gölge.

Tehlikenin önünde donmak; kıpırdayamamak. Korkudan kaçmak değil, korkudan durmak.

Sevdiğin şeylerin tatsızlaşması. Lezzet değil, haz fonksiyonunun düşmesi.

Zihnin bir konuya takılı kalması. Kafaya takmaktan farklı: kafa farkında değil bunun.

Bir olayın bedende kalıcı iz bırakması. Travma değil, duygusal hafızanın yapısı.

İlişkinin fark edilmeden soğutulması. Kavga değil, sessiz uzaklaşma.

Sevgi ile acımanın aynı an birleştiği yer. Sevmenin tatlı ağırlığı.

Bir başkasının acısının bedene düşmesi. Acıma değil, duyusal empati.

Yapabileceğini bilmenin donması. Çaresizlik değil, kıpırdayamama.

Çok-fazlanın bedende toplanması. Sınır aşıldığında gelen iç deniz.

Yapacak şey değil, var olmaktan sıkılmak. Boredom değil, varoluşsal sıkıntı.

Nefesin küçülmesi; iç sınırların sıkışması. Henüz panik değil, ama panik kıyısında.

Kırılmanın en kibar, en geç iyileşen hâli. "Bana yapmazdı" diye başlayan sessiz çekilme.

Bir konunun boş anlarınıza yerleşmesi. "Bırak gitsin" diyenin anlayamadığı şey.

Söze dökülmemiş kırgınlığın içerde dönüşmesi. Söylenseydi öfke olurdu, söylenmedi, taş oldu.

Doğru olanı yapmış bir bedenin gevşemesi. Akıl ikna olmadan beden gevşemez.

Özlem umar; hasret vazgeçmiştir. Ulaşılmaz olanın bedendeki kalıntısı.

Üzüntünün sessiz, uzun, yumuşak hali. Hüzün ağlamaz, gözleri nemli tutar.

Küstürülmeyecek kadar ince, ağlanmayacak kadar sessiz. Kırgınlığa sığmayan ama sözden de küçülen bir his.

Tatlıyla acının aynı anda yaşandığı yer. Sevincin içine sızan ince bir hüzün; gülümserken boğazına bir şeyin …